Małpy znakomitymi pływakami

Obserwacje, jakie ostatnio prowadzono na człekokształtnych naczelnych (szympansy, orangutany), sugerują, że sposób jakim pływamy ma swoje korzenie w naszym ewolucyjnym drzewie. Okazało się, że obserwowane małpiszony pływają w przybliżonym do żabki stylu. Tę samą tendencję przypisuje się ludziom.

Do tej pory jednak tylko ludziom przypisywano odwagę pozwalającą na pływanie w bardzo głębokiej wodzie. Nasi bliscy kuzyni zazwyczaj unikają głębin z oczywistych względów. Boją się, że czyha  tam na nich jakiś drapieżnik, który nieoczekiwanie postanowi urządzić sobię ucztę. Jednak badania pokazują, że również człekokształtne wypłyną na głęboką wodę jeśli będą czuć się wystarczająco bezpiecznie. Szympans Cooper i orangutan Suryia są tego żywym dowodem. Te dwie małpy, które są wychowywane z ludźmi w Missouri i Południowej Karolinie, odrzuciły instynktowny strach i nauczyły się świetnie pływać w basenie.

Ujęcia wykonane przez Renato Bender z Uniwersytetu Witwatersrand w Johannesburgu (Republika Południowej Afryki), pokazują, że małpy instynktownie wybrały klasyczną żabkę by utrzymać się na powierzchni. Rozstawiły swoje kończyny na boki ciała mniej więcej równolegle do powierzchni wody. Suryia używał ich na przemian, ale Cooper bardzo często wyrzucał obydwie tylne kończyny jednocześnie, co było bardzo zbliżone do ludzkich umiejętności pływackich, mówi Bender. Takie zachowanie jest niezwykłe, ponieważ niemal wszystkie inne ssaki posiadające cztery kończyny, preferują pływać „na pieska”.

W materiale filmowym widzimy również, że małpy czuły się komfortowo pod powierzchnią wody. Suryia nurkując otworzył nawet oczy, co pozwoliło mu na wizualne badanie świata podwodnego Co prawda Cooper wolał mieć oczy zamknięte, ale czuł się równie komfortowo i ciekawy obiektów znajdujących się pod wodą badał je wykorzystując swoich rąk i nóg.

W New Scientist czytamy wypowiedź Bender’a, który mówi, że mimo wszystko powinniśmy spodziewać się, iż według praw ewolucji zwierzęta, które miały znikomy kontakt ze środowiskiem wodnym  powinny prawie całkowicie utracić umiejętność pływania. Zatem jak to odnieść do nas i naszych kuzynów?

Bender uważa, że jest to zakorzenione w naszym drzewie genealogicznym. Nasze barki oraz barki człekokształtnych budową swoich stawów umożliwiają nam poruszanie kończynami w różne strony. Odróżnia nas to od pozostałych czworonożnych ssaków, jak również może być przyczyną, dla której mamy tendencję do pływania żabką.

Anne Russon z York University w Toronto, w Kanadzie twierdzi, że jest to dokładna analiza stylu pływania, która dobrze wpisuje się w aktualne dowody wskazujące na fakt, iż człekokształtne wykazują szereg zachowań związanych ze środowiskiem wodnym.

Na koniec wspomina o małpach na Borneo, które są zarówno świetnymi pływakami jak i mistrzami wspinaczek na drzewa.

Zeszliśmy z drzewa a świetnie pływamy. Nasi kuzyni nie zeszli a czują się prawie jak ryba w wodzie. Ewolucja bywa przewrotną, ale za to jak fascynuje.

Wykłady Jerry Coyne’a

Wczoraj miałam przyjemność odbierać go z lotniska. Niestety po niezbyt długiej przejażdżce taksówką musiałam oddelegować gościa na pociąg. Jednak nawet tak krótka przejażdżka i parę słów wymiany z Jerry‚m to dla mnie zaszczyt. Mam nadzieję (i szczerze w to wierzę), że będę miała okazję dokończyć naszą rozmowę :). W między czasie zapraszam i namawiam wszystkich na przyjście na wykład z tym niesamowitym człowiekiem. Więcej informacji znajdziecie na stronie Racjonalisty: Wykłady Jerry Coyne’a 12 i 15 września w Polsce! 

NAMAWIAM!!!!